Brudnopis Funerisa Venatio 2 - Historia wersji

Funeris Venatio o 14:21, 25 kwi 2015

2015-04-25T14:21:17Z

Funeris Venatio o 14:19, 25 kwi 2015

2015-04-25T14:19:08Z

Funeris Venatio o 20:51, 17 kwi 2015

2015-04-17T20:51:04Z

Podgląd zmian

Funeris Venatio o 03:06, 16 kwi 2015

2015-04-16T03:06:06Z

Funeris Venatio o 03:02, 16 kwi 2015

2015-04-16T03:02:46Z

Funeris Venatio o 02:51, 16 kwi 2015

2015-04-16T02:51:15Z

Funeris Venatio o 02:42, 16 kwi 2015

2015-04-16T02:42:52Z

Funeris Venatio o 02:34, 16 kwi 2015

2015-04-16T02:34:55Z

Funeris Venatio o 01:26, 16 kwi 2015

2015-04-16T01:26:02Z

Funeris Venatio o 01:20, 16 kwi 2015

2015-04-16T01:20:12Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:21, 25 kwi 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Kategoria:~~Marchia~~ Zuesh]]	+	[[Kategoria:Zuesh]]
	{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}		{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}

← poprzednia wersja		Wersja z 14:19, 25 kwi 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Kategoria:Zuesh]]	+	[[Kategoria:Marchia Zuesh]]
	{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}		{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}

← poprzednia wersja		Wersja z 03:06, 16 kwi 2015
Linia 153:		Linia 153:
	*'''Status:''' <span style="color:green;">Żywa</span>		*'''Status:''' <span style="color:green;">Żywa</span>

−	~~Garbarze~~	+	Maria Visanr to kobieta, o której wiadomo naprawdę niewiele. Pewnym jest to, że ma naprawdę ciężką rękę i nawet Bodzio Lach przestał z niej żartować. Wychowana w okolicy, przeżyła wojnę z demonami i okupację stolicy, zajmując się wyrabianiem i naprawianiem skórzanych produktów ocalałych sprzed inwazji. Już przebywając w stolicy Zuesh nabyła kilka pomocnych kontaktów, przespała się z kim trzeba, wylizała odpowiednie kocie futro i wreszcie dostała propozycję wzięcia do kupy części rzemieślników w nowo budowanym mieście, Funerze.

@@ Linia 129: / Linia 129: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Płatnerze i kowale
+Bodzio Lach to krasnolud z krwi i kości - genialny płatnerz i jeszcze lepszy kowal wytwarzający nie tyle broń, co dzieła sztuki. Niezrównany w swoim rzemiośle, zbija majątek na wytwarzaniu produktów na zamówienie najbogatszych w królestwie. Udało mu się zebrać w garść dwie wielkie grupy rzemieślników pracujących z różnymi metalami i połączyć ich w jeden cech na terenie miasta. Jego wieża cechowa na zachodnim murze jest największa, najokazalsza i najlepiej broniona. Gdyby nie to, że Bodzio jest skończonym chamem i prostakiem, można by go było obwołać kimś wielkim (bynajmniej nie wzrostem). Zdanie bez posłania soczystej kutwy, to zdanie stracone, a dzień bez poniżania, to jak pójście do burdelu i czytanie poezji - takie motto życiowe w relacjach społecznych przewodzi tym krasnoludem. Jako wielkiemu profesjonaliście w zawodzie wybacza mu się wiele, ale wszystko ma swoje granice.
 [[Plik:Janusz_Cebula.jpg|110px|thumb|left|Janusz Cebula z Klimanu]]
@@ Linia 141: / Linia 141: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Łuczarze
+Elf wychowany w Elanoi, osiadły na Valfden z falą pierwszych królewskich osadników. Od dziada pradziada (czyli od początku świata de facto) jego rodzina trudni się wyrobem broni dystansowych. Najwspanialsze i najbardziej nośne strzały wychodziły z rąk jego ojca, zaś jego dziad stał się niemalże lokalna legendą w wyrabianiu kompozytowych, łączonych z różnych drewien łuków. Janusz przejął talent po swoich przodkach i kontynuował ich dzieło prowadząc swój szanowany zakład w Efehidonie. Po przyłączeniu Zuesh do korony ruszył na wyspę, by odnaleźć nieco spokoju od wielkomiejskiego życia. Niestety trafił do Funery, gdzie zamiast żyć spokojnie w leśnej chatce, musi użerać się z "kolegami po fachu".
 [[Plik:Maria_Visnar.jpg|110px|thumb|left|Maria Visnar]]

@@ Linia 115: / Linia 115: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Zgrzybiały staruszek z wieloma grzeszkami
+Sieciech jest niziołkiem wychowanym w rodzinie z wielkimi monetarnymi tradycjami. Matka zajmowała się lichwą, a ojciec był skarbnikiem miejskim, czyli de facto profesję jego staruszkowie mieli podobną. Młody Sieciech został wysłany na termin i u boku królewskiego mincmistrza pobierał nauki. Główną mennicę objął zaraz po tajemniczej śmierci wcześniejszego mistrza i jego dwóch zastępców. Żył sobie na tamtym stanowisku całkiem dostatnio i przyjemnie, za pomocą umiejętnie ważonych trucizn pozbywając się głównych przeciwników. Przez pewien okres czasu zasiadał w głównej radzie cechów Efehidonu, ale tam trafił na równych sobie, więc zapobiegawczo się wycofał, żeby samemu kiedyś nie połknąć za wiele z jedzeniem. Na Zuesh został niemalże zesłany, kiedy za wstawiennictwem niemalże każdego wokół został "awansowany" na mincmistrza nowo otwartej placówki w Funerze. Ma wielką słabość do alkoholu, niewysokich kobiet (oprócz krasnoludzic, resztą nie gardzi), nielegalnych używek, hazardu i jeszcze mniej legalnych walk zwierząt i gladiatorów. Na tym drugim zbił niemała fortunę, którą wydał na to pierwsze.
 == Mistrzowie Cechowi ==

@@ Linia 101: / Linia 101: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-XXX
+Zarządca portu, który szczerze nienawidzi morza. Bolesław z Son urodził się nieopodal Atusel, w niewielkiej wiosce zwanej Son. Niektórzy twierdzą, że to stąd właśnie wzięło się jego miano, lecz on nigdy tych plotek nie potwierdził (chociaż nie można powiedzieć, żeby kiedykolwiek im zaprzeczał). Wychowany w bezpośredniej bliskości wielkiego akwenu morskiego musiał żyć w otoczeniu wszelkiej maści rybaków, szkutników, pracowników portowych i marynarzy. Szczerze się ucieszył na mgłę odcinającą wyspę od mórz, gdyż nie musiał co róż widywać nowych zapijaczonych gąb wpływających do portu w Atusel. To wtedy właśnie ubiegał się o posadę w zarządzie największego portu Valfden, myśląc całkiem słusznie, że będzie to posada raczej spokojna i bezstresowa. Szybko się okazało, że Bolesław posiada wiele talentów organizatorskich (jako mauren handel miał we krwi, więc łatwiej mu było z wrodzonymi zdolnościami) i po ponownym otwarciu mórz, pozostał w atuselskiej zatoce. Po zaanektowaniu Zuesh ruszył za pierwszą falą osadników, przezwyciężając ledwo swoją wrodzoną (albo wcześnie nabytą) nienawiść do wielkiej wody.
 == Mincmistrz ==

@@ Linia 87: / Linia 87: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Urwali mu ogon
+Burmistrz Funery wywodzący się z rasy kunan zamieszkujących Zuesh. Wzrostem przypomina raczej orka niż zwyczajnego kunanina, Valerys jest typem raczej spokojnym. Dobry w zarządzaniu, dysponowaniu i pozyskiwaniu środków, gorszy jednak w kłamstwach i intrygach. Na szczęście wielu przeciwników politycznych nie posiada, a tych, których z racji pozycji sobie pozyskał, kontroluje albo eliminuje za pomocą zaprzyjaźnionych radnych. Pozyskiwanie sobie przyjaciół i trzymanie ich blisko to chyba jego największa zaleta, chociaż zarządcą miasta na pewno złym nie jest. Ma swoje małe grzeszki, jak każda osoba na pewnym stanowisku i jak każdemu, także jemu są one przy każdej okazji wyciągane, lecz nie jest to nigdy coś, co mogłoby mu jakoś specjalnie zaszkodzić. Raczej zadowolony z życia, chociaż nie może zapomnieć o utracie ogona, który odciął mu jeden z demonów podczas ostatniego ataku bestii z otchłani na Kenin w dniu przybycia valfdeńskich wojsk z Bractwa Świtu na Zuesh. Z racji swojego wzrostu brak dyndającego stabilizatora często kończy się w jego przypadku utratą równowagi i rozbiciem jakiejś drogiej wazy, czy potrąceniem napotkanej na swej drodze niewiasty. Chociaż to ostatnie zdarza mu się niespotykanie wręcz często.
 == Zarządca portu w Funerze ==

@@ Linia 73: / Linia 73: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Bez nogi
+Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służy w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił nogę. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybka amputacja uratowała mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa.
 == Burmistrz Funery ==

@@ Linia 59: / Linia 59: @@
 *'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
-Homo
+Bajlij Pisot jest człowiekiem o dosyć egzotycznej karnacji, raczej spłaszczonym nosie i wielkich oczach. Wygląda dość dziwnie, lecz nie z tego jest znany. Długie lata pracował jako szkutnik w stoczni w Atusel, zbierając doświadczenie i obcując z odpowiednimi specjalistami w swoim fachu. Mimo iż posiada odpowiednie umiejętności i wystarczającą ilość zaangażowania, nigdy nie mógł wspiąć się na same szczyty kariery w valfdeńskich stoczniach. Bajlij posiada niespotykany często talent do bezprecedensowego zrażania do siebie ludzi. Jego ciągłe oratorskie przemówienie doprowadzają ludzi do pasji a nieznośny ton głosu działa na nerwy. Jakby tego było mało, Bajlij Pisot jest zatwardziałym i zadeklarowanym homoseksualistą międzyrasowym, który na każdym kroku próbuje udowodnić, że żyjemy w multikulturowym społeczeństwie i takie coś jest jak najbardziej na miejscu. Sprawa się rozchodzi o to, że zazwyczaj nikt tego wcale nie neguje, on swoje kwestie wygłasza mimo wszystko. Zaproponowanie mu posady w Funerze uwolniło nieszczęsnych mistrzów szkutnictwa z Atusel od jego obecności. "A niech inni się męczą", jak mówi stare kunańskie przysłowie.
 == Rektor szkoły oficerskiej ==