Funera - Historia wersji

Emerick: /* Rektor szkoły oficerskiej */

2017-01-16T20:59:42Z

‎Rektor szkoły oficerskiej

Emerick: /* Rektor szkoły oficerskiej */

2017-01-16T20:58:20Z

‎Rektor szkoły oficerskiej

Emerick: /* Rektor szkoły oficerskiej */

2017-01-16T20:53:02Z

‎Rektor szkoły oficerskiej

Themo o 12:43, 29 lip 2016

2016-07-29T12:43:43Z

Funeris Venatio o 10:18, 2 maj 2015

2015-05-02T10:18:27Z

Funeris Venatio o 13:40, 30 kwi 2015

2015-04-30T13:40:23Z

Funeris Venatio o 13:14, 30 kwi 2015

2015-04-30T13:14:19Z

Funeris Venatio o 13:03, 30 kwi 2015

2015-04-30T13:03:27Z

Funeris Venatio o 12:55, 30 kwi 2015

2015-04-30T12:55:41Z

Funeris Venatio o 12:55, 30 kwi 2015

2015-04-30T12:55:26Z

@@ Linia 74: / Linia 74: @@
 *'''Status:''' <span style="color:red;">Martwy</span>
-Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służył w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania i rozszerzenie wpływów. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił prawą nogę i lewą dłoń. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybkie amputacje uratowały mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa. Jednak podczas Wielkiej Wojny z demonami, podczas krwawego oblężenia Funery, na jednym z okrętów, osłaniających obrońców, w kajucie odnaleziono martwe ciało Sobieskiego, całe w kałuży krwi i z wyciętym sercem.
+Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służył w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania i rozszerzenie wpływów. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił prawą nogę i lewą dłoń. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybkie amputacje uratowały mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa. Jednak podczas Wielkiej Wojny z demonami, podczas krwawego oblężenia Funery, na jednym z okrętów, osłaniających obrońców, w kajucie odnaleziono martwe ciało Sobieskiego, całe w kałuży krwi i z wyciętym sercem, do dziś nie znano okoliczności w jakich do tej śmierci doszło.
 == Burmistrz Funery ==

@@ Linia 74: / Linia 74: @@
 *'''Status:''' <span style="color:red;">Martwy</span>
-Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służył w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania i rozszerzenie wpływów. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił prawą nogę i lewą dłoń. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybkie amputacje uratowały mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa.
+Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służył w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania i rozszerzenie wpływów. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił prawą nogę i lewą dłoń. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybkie amputacje uratowały mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa. Jednak podczas Wielkiej Wojny z demonami, podczas krwawego oblężenia Funery, na jednym z okrętów, osłaniających obrońców, w kajucie odnaleziono martwe ciało Sobieskiego, całe w kałuży krwi i z wyciętym sercem.
 == Burmistrz Funery ==

@@ Linia 72: / Linia 72: @@
 *'''Data urodzenia:''' nieznana, około 59 lat życia
 *'''Lokalizacja:''' [http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Funera Funera]
-*'''Status:''' <span style="color:green;">Żywy</span>
+*'''Status:''' <span style="color:red;">Martwy</span>
 Jan Sobieski jest weteranem kilku spektakularnych bitew i jednym z emerytowanych generałów wojsk Valfden. Służył w armii Isentora I Aquila od początku jego panowania, walnie przyczyniając się do zabezpieczenia jego panowania i rozszerzenie wpływów. Swego czasu szara eminencja dworu, szybko jednak znudził się gierkami i na dobre zajął tylko i wyłącznie wojaczką. W bitwie na Zielonych Równinach, gdy jego skrzydło zostało otoczone, stracił prawą nogę i lewą dłoń. Gangrena wdała się błyskawicznie i tylko szybkie amputacje uratowały mu życie. Po zakończeniu konfliktu podupadł na zdrowiu, nie tracąc jednak władzy w umyśle. Zawsze był znany z błyskotliwych analiz i trafnych spostrzeżeń, więc służył jako jeden z doraźnych oddziałów doradczych przy królu i niektórych co poważniejszych możnych. Najpierw pomagał przy szkoleniu teoretycznym wojsk na Valfden, by ostatecznie przenieść się na zasłużoną posadę rektora szkoły oficerskiej na Zuesh, świeżo pozyskanej marchii królestwa.

← poprzednia wersja		Wersja z 12:43, 29 lip 2016
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Kategoria:~~Marchia Zuesh~~]]	+	[[Kategoria:Gmina Uume]]
	{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}		{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}

@@ Linia 143: / Linia 143: @@
 Elf wychowany w Elanoi, osiadły na Valfden z falą pierwszych królewskich osadników. Od dziada pradziada (czyli od początku świata de facto) jego rodzina trudni się wyrobem broni dystansowych. Najwspanialsze i najbardziej nośne strzały wychodziły z rąk jego ojca, zaś jego dziad stał się niemalże lokalną legendą w wyrabianiu kompozytowych, łączonych z różnych drewien łuków. Janusz przejął talent po swoich przodkach i kontynuował ich dzieło prowadząc swój szanowany zakład w Efehidonie. Po przyłączeniu Zuesh do korony ruszył na wyspę, by odnaleźć nieco spokoju od wielkomiejskiego życia. Niestety trafił do Funery, gdzie zamiast żyć spokojnie w leśnej chatce, musi użerać się z "kolegami po fachu".
+<br>
 [[Plik:Maria_Visnar.jpg|110px|thumb|left|Maria Visnar]]

← poprzednia wersja		Wersja z 13:40, 30 kwi 2015
Linia 1:		Linia 1:
	[[Kategoria:Marchia Zuesh]]		[[Kategoria:Marchia Zuesh]]
		+	{{Szablon: BoczneZdjęcie\|Lokacje_Funera.jpg}}

	= O Lokacji =		= O Lokacji =

@@ Linia 49: / Linia 49: @@
 == Główny szkutnik ==
-[[Plik:Bajlij_Pisot.jpg|110px|thumb|left|Bajlij Pisot]]
+[[Plik:Balij_Pisot.jpg|110px|thumb|left|Bajlij Pisot]]
 *'''Imię:''' Bajlij Pisot

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 == Port ==
-[[Plik:Port_Funera.jpg|170px|thumb|right| Port_Funera]]
+[[Plik:Port_Funera.jpg|180px|thumb|right| Port Funera]]
 Port w Funerze jest drugim największym portem morskim kontrolowanym przez królestwo Valfden. Swojej mocy przeładunkowej ustępuje jedynie wielkiej zatoce w Atusel, gdzie od wielu lat mieści się morskie centrum byłego Numenoru. To właśnie tutaj założono bazę wypadową na północ, gdzie mnogość statków wojennych i zaopatrzeniowych potrafi po prostu przytłoczyć. Wielkie galeony, flagowe okręty królestwa, spokojnie dryfują na spokojnej tafli morza wśród niezliczonej ilości fregat, które stanowią trzon valfdeńskich sił. Zueskie brygi, mimo iż mniejsze i gorzej uzbrojone, również zajmują swoje zaszczytne miejsce wśród budowanej Wielkiej Floty Aquila. Gdy zejdzie się z chybotliwych statków na stały ląd, na nabrzeże, w oczy rzuca się to, co w każdym porcie świata - ryby, stragany, pijackie knajpy i tanie burdele dla wygłodniałych marynarzy. W licznych magazynach przetrzymuje się wszelkiego rodzaju towary, a wielkie spichrze przechowują ogromną ilość zboża gromadzonego tutaj z okolicznych farm otaczających miasto.
 == Stocznia wojenna im. Gordiana Morii ==
-[[Plik:Stocznia_Funera.jpg|170px|thumb|right| Stocznia_Funera]]
+[[Plik:Stocznia_Funera.jpg|180px|thumb|right| Stocznia Funera]]
 W bezpośredniej bliskości portu znajduje się stocznia wojenna. Nadano jej imię Gordiana Morii, zwanego Pierwszym Kapitanem Valfden, wielkiego dowódcy morskiego i kapitana "Łowcy Burz", długo będącego flagowym okrętem królestwa Valfden. Z lasów rosnących wokół wulkanu na wschodzie wyspy sprowadza się tutaj wielkie ilości drewna, smoły, dziegciu i innych materiałów, które służą do budowania królewskich statków. Doświadczenia valfdeńskich i zueskich szkutników łączą się w tym miejscu ku chwale króla Isentora I Aquila i całego kraju, w którym przyszło nam wszystkim żyć. Suche doki co i rusz wypełniają się głośnymi przekleństwami robotników, którzy w pocie czoła za pomocą pił, młotków i wszelkich innych potrzebnych narzędzi z surowego materiału budują wielkie i budzące podziw okręty. Co jakiś czas słychać głośne wiwaty i okrzyki radości, gdy dok powoli łączy się z basenem portowym, dając pracownikom i inżynierom następny powód do dumy. Tuż obok stoi jeszcze zakład rusznikarski, gdzie produkuje się armaty i działa okrętowe.
@@ Linia 24: / Linia 24: @@
 == Dzielnica cechów i manufaktur ==
-[[Plik:Dzielnica_manufaktur.jpg|170px|thumb|right| Dzielnica_manufaktur]]
+[[Plik:Dzielnica_manufaktur.jpg|180px|thumb|right| Dzielnica manufaktur]]
 Na zachodzie Funery, w specjalnie przygotowanej dzielnicy, mieści się największe skupisko rzemieślników na wyspie. Na linii muru obronnego otaczającego miasto wznoszą się trzy główne wieże, należące do największych cechów w mieście. Płatnerzami i kowalami dowodzi ten sam krasnolud, Bodzio Lach, doświadczony rzemieślnik rodem z valfdeńskiego Ekkerund. Dzięki swojemu doświadczeniu zebrał dwie wielkie grupy obrabiaczy metali i stworzył z nich jeden wielki cech, o największym zasięgu i respekcie. Druga wieża należy do łuczarzy, którym przewodzi elf Janusz Cebula z Klimany. Trzecim największym cechem w Funerze jest ten zrzeszający mistrzów garbarskich, wykonujących solidne pancerze, ubrania i inne materiały. Marii Visnar udało się wziąć pod swoje skrzydła takie profesje jak szewcy czy rymarze. W całej dzielnicy unosi się dym z palenisk, słychać stukot młotów kowalskich i wszędzie walają się wióry z zakładów produkujących produkty drewniane. Kunańscy mistrzowie wymieniają się doświadczeniami z ludzkimi, elfy pomagają we wspólnych projektach niziołkom, a krasnoludy... No one akurat wolą trzymać się same, chociaż nie można im odmówić wielkiego profesjonalizmu i oczywistej chęci zysku. Armia szykująca się do wojny i wypierająca ostatecznie lokalne zagrożenia potrzebuje wielkiej ilości wyrobów, które Ci rzemieślnicy chętnie sprzedadzą. Ulice patroluje powołana przez cechy wspólna milicja, w skład której wchodzą przedstawiciele wszystkich profesji i ras. Żeby sprawiedliwie było.
 == Cytadela ==
-[[Plik:Cytadela_Funera.jpg|170px|thumb|right| Cytadela_Funera]]
+[[Plik:Cytadela_Funera.jpg|170px|thumb|right| Cytadela Funera]]
 Rosnąca nad miastem cytadela najlepiej chyba przypomina, że Funera to miasto zbudowane z myślą o wojnie. Potężna brama wjazdowa o podwójnych kratach skrywa wybrukowany kamieniami dziedziniec służący za plac musztry miejscowego garnizonu. Na mocy Porozumień Valfdeńskich Tacticusa w mieście stacjonuje zawsze około trzystu zueskich piechurów i setka wojska z Valfden. Jest to garnizon stały, któremu wypłacany jest regularny żołd z kasy marchii. Doraźnie i w razie zapotrzebowania mobilizowane są dodatkowe oddziały, a sama cytadela może pomieścić nawet kilka tysięcy jednostek. To tutaj swoją siedzibę przeniósł najwyższy generał wywodzący się z rasy kunan, będący wojskowym namiestnikiem wyspy. W obrębie dwóch linii murów wewnętrznych mieści się stołb , postrzegany przez wielu jako nie do zdobycia. Zbudowany na planie koła, z wielokrotnymi zabezpieczeniami przed inwazją, masą pułapek, ukrytych stanowisk strzeleckich, zaiście mieni się jako ostatnie miejsce na wyspie, gdzie ktoś mógłby wtargnąć siłą. Wśród zabudowań mieszczą się mieszkalne kwatery wojsk, plac ćwiczeń, sala audiencyjna służąca przyjmowaniu gości przez namiestnika i bogato zdobiony refektarz konkurujący z tym, który w swoim zamku na wyspie mają rycerze z Bractwa Świtu.
 == Szkoła oficerska im. Funerisa Venatio ==
-[[Plik:Akademia_Funera.jpg|170px|thumb|right| Akademia_Funera]]
+[[Plik:Akademia_Funera.jpg|170px|thumb|right| Akademia Funera]]
 Szkoła oficerska im. Funerisa Venatio, zwana również Akademią Wojskową, powstała z inicjatywy, jak się nie trudno domyślić, Funerisa Venatio. Jako jeden z generałów wojsk Valfden i Wielki Kanclerz rycerstwa z Bractwa Świtu postulował, by w nowej marchii królestwa powstała szkoła, która będzie kształcić oddziały wojskowe szybkiego reagowania równie dobrze, co ta w Efehidonie. Dzięki wymianie zueskich i valfdeńskich doświadczeń wojennych udało się uzyskać odpowiednio warunki i zebrać porządną kadrę nauczycielską, która przekazuje swoją wiedzę przyszłym oficerom. Przekazywana wiedza pochodzi nie tylko z książkowej teorii, ale jest też efektem analiz i opracowań autentycznych wygranych i przegranych bitew, w których udział brali obecni na uczelni profesorowie. Rektorem akademii, z polecenia samego Hetmana Koronnego, został Jan Sobieski, zasłużony ludzki dowódca i zwycięzca wielu ważnych bitew ku chwale swojego króla Isentora I Aquila. Popularne plotki mówią, że szkoła została założona głównie dlatego, że Funeris pozazdrościł uczelni swojej narzeczonej, lecz prawda jest taka, że szkoła oficerska, jak i sama Funera, powstawały wcześniej niż Hesperos na zachodnim wybrzeżu.

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 == Budynek admiralicji ==
-[[Plik:Admiralicja_Funera.jpg|130px|thumb|right| Admiralicja]]
+[[Plik:Admiralicja_Funera.jpg|100px|thumb|right| Admiralicja]]
 W centralnej części zabudowań portowych, w miejscu najczystszym, najbardziej schludnym i najlepiej utrzymanym mieści się niewielki gmach z relatywnie płaską kopułą. To budynek admiralicji, gdzie zapadają najważniejsze decyzje odnośnie działania portu i stoczni w Funerze. Z tego miejsca sprawowana jest kontrola nad wodami otaczającymi wyspę Zuesh, marchii królestwa Valfden. Swój gabinet ma tutaj Bajlij Pisot, główny szkutnik, chociaż i tak większość czasu spędza bezpośrednio w stoczni. Spotkać tutaj na pewno można zarządcę portu, Bolesława z Son, maurena wychowanego nieopodal Atusel. W teorii jest to również miejsce, gdzie swoją siedzibę ma admirał floty wojennej Valfden, lecz on większość czasu spędza na morzu, rozkazy wydając przez swoich zastępców i podwładnych.