Ketulets'h - Historia wersji

Salazar o 16:23, 5 sie 2015

2015-08-05T16:23:29Z

Darlenit o 18:38, 1 lis 2014

2014-11-01T18:38:13Z

Gordian o 13:34, 29 lip 2014

2014-07-29T13:34:01Z

Gordian o 11:21, 29 lip 2014

2014-07-29T11:21:14Z

Gordian o 20:55, 28 lip 2014

2014-07-28T20:55:07Z

Gordian o 20:18, 28 lip 2014

2014-07-28T20:18:44Z

Gordian: /* Miejsca szczególne */

2014-07-28T19:27:15Z

‎Miejsca szczególne

Gordian o 17:42, 28 lip 2014

2014-07-28T17:42:26Z

Gordian o 17:40, 28 lip 2014

2014-07-28T17:40:00Z

Gordian: /* Okolice wioski */

2014-07-28T17:23:27Z

‎Okolice wioski

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Kategoria:Hrabstwo Verran]]
+[[Kategoria:Gmina Rudar]]
 =O lokacji=
 [[Plik:Lokacje_Ketulets'h.jpeg|250px|thumb|right|Brama Ketulets'h]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Kategoria:Lokacje]]
+[[Kategoria:Hrabstwo Verran]]
 =O lokacji=
 [[Plik:Lokacje_Ketulets'h.jpeg|250px|thumb|right|Brama Ketulets'h]]

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 [[Plik:Lokacje_Ketulets'h.jpeg|250px|thumb|right|Brama Ketulets'h]]
 Położona w dzikich ostępach valfdeńskiej dżungli wioska plemienia Ketulets'h jest jedną z niewielu siedzib ludzkich, jakie można znaleźć na terenie gminy Rudar, będącą jedną z ościennych prowincji hrabstwa Verran. Żyjący na tych terenach ludzie nazywają siebie Ketulets’h, co w nowożytnym dracońskim jest tożsame ze słowem - łowca. Warunki panujące w tych deszczowych lasach zmusiły ich do zmiany swoich pierwotnych zachowań, a życie w dżungli sprawiło, że stali się niezwykle sprawni i wytrzymali.  Ich mistrzowskie zdolności bojowe tak prymitywnymi broniami, jakimi są włócznie czy łuki mogłyby śmiało stawać w szranki z najznamienitszymi paladynami Bractwa Świtu, o czym przekonać się mogli Ci wszyscy, którzy kiedykolwiek odważyli się wkroczyć na te tereny bez wyraźnego zaproszenia. W odróżnieniu od innych plemion Ketulets'h ogrodzili swe domy wysokim wałem obronnym, którego zbudowanie wymusiły na mieszkających tu ludziach nieustanne ataki ożywieńców. Ich pojawienie się, przypisywane jest namacalnym działaniom Złemu Mzimu – czyli demonicznym siłom złych duchów. Prócz wspomnianego wału i potężnej bramy, sama wioska składa się z 25 długich chat, zamieszkiwanych przez dwie lub trzy rodziny, jaskini szamana i Domu Duchów, który pełni funkcję swoistego pałacu wodza wioski. Pełni on również ceremonialną funkcję obiektu integracyjnego, przed którym odbywają się wszelkie uroczystości. Jednak centralne, a co za tym idzie najważniejsze miejsce wioski zajmuje Wieczny Ogień - kilkumetrowe ognisko, które płonąc w dzień i w nocy symbolizuje jedność i trwałość istnienia plemienia.
 =Postacie=

← poprzednia wersja		Wersja z 11:21, 29 lip 2014
Linia 1:		Linia 1:
		+	[[Kategoria:Lokacje]]
	=O lokacji=		=O lokacji=
	[[Plik:Lokacje_Ketulets'h.jpeg\|250px\|thumb\|right\|Brama Ketulets'h]]		[[Plik:Lokacje_Ketulets'h.jpeg\|250px\|thumb\|right\|Brama Ketulets'h]]

← poprzednia wersja		Wersja z 20:55, 28 lip 2014
Linia 61:		Linia 61:
	[[Plik:Płyta_nagrobna_rudar.jpg\|200px\|thumb\|left\|Płyta nagrobna]]		[[Plik:Płyta_nagrobna_rudar.jpg\|200px\|thumb\|left\|Płyta nagrobna]]
	[[Plik:Bestiariusz_quetzalcoatl.jpg\|200px\|thumb\|right\|Pierzasty wąż]]		[[Plik:Bestiariusz_quetzalcoatl.jpg\|200px\|thumb\|right\|Pierzasty wąż]]
		+
		+	Niezwykłą częścią składową samej kultury wioski Ketulets'h jest wiara w duchy przodków. Ten pierwotny lud uważa, że każdy z wojowników kierując się honorem i odwagą wypracowuje sobie pewien dar, który po śmierci przeistacza jego duszę w Mzimu, czyli ducha opiekuna. Istotą tego pierwotnego szamanizmu jest istnienie dwóch wzajemnie zwalczających się sił. Dobre Mzimu odpowiada za tworzenie i ochronę swoich dzieci, Złe Mzimu jest śmiercią i zniszczeniem. Co ciekawe te dwie siły są obecne zawsze bez względu na wszystko, posiadają one własne osobowości często ukryte przed wzrokiem ludzkim i zastępy sług, będących ich manifestacją. Sługami Dobrego Mzimu mają być właśnie dusze poległych w chwale wojowników, które jako Mzimu wzmacniają Stwórcę dając mu siłę do walki z siłami zła, którymi są najczęściej ożywieńcy oraz pomniejsze demony. Jedynymi osobami zdolnymi do porozumiewania się z Mzimu są szamani, czyli wybrani przez duchy ludzie, którzy posiadają moc rozmowy ze zmarłymi. Są to też wioskowi uzdrowiciele, którzy czerpią rzekomą moc właśnie od opiekuńczych duchów. Często stosowane sztuczki i nieznane zioła bardzo często podważają ich jakiekolwiek zdolności magiczne, a transy, w jakie wpadają zazwyczaj przypisywane są wonnym dymom, powstałym po spaleniu odpowiednich ziół czy korzeni.<br>
		+	Jedynym znanym do tej pory objawieniem się Dobrego Mzimu jest Quetzalcoatl – Pierzasty Wąż, będący prawdopodobnie jakimś gatunkiem smoka, który odrzucając pychę postanowił opiekować się ludźmi zamieszkującymi niezbadane dżungle gminy Rudar.

@@ Linia 50: / Linia 50: @@
 [[Plik:Lokacja_kurhan_Brquti.jpg|200px|thumb|left|Kurhan Brquti]]
-Warto wspomnieć też o budowlach które już niekoniecznie wchodzą w skład samej wioski, ale jednak mają istotny wpływ na żyjących tutaj ludzi. Jednym z głównych miejsc kultu, poznanych przez dotychczasowych odkrywców tego miejsca jest Kurhan Brquti. Nazwa jednak może być nieco myląca, gdyż nie jest to wielki kopiec ziemi, ani kamieni usypany nad szczątkami jakiegoś bohatera, ale raczej wykuty w skale grobowiec, w którym od wieków składane są urny z prochami wojowników, których chwała i poświęcenie miał im dać możliwość zostania opiekuńczymi duchami wioski.
+Opisując tereny i samą wioskę Ketulets'h warto wspomnieć też o budowlach, które, mimo iż niekoniecznie wchodzą w skład niej samej, to jednak mają bardzo istotny wpływ na życie i kulturę mieszkających tutaj ludzi. Jednym z takich miejsc, a zarazem głównym ośrodkiem kultu zmarłych bohaterów i wojowników plemiennych jest Kurhan Brquti. Ten starożytny grobowiec ulokowany jest w niewielkiej kotlince na szczycie płaskowyżu, przy którym ulokowana jest wioska. Droga prowadząca do tego przybytku wiedzie przez dżunglę i bagno, więc jest też swoistym testem przychylności opiekuńczych duchów dla wojowników, którzy planują oddać im hołd w miejscu ich wiecznego spoczynku. Nazwa „kurhan” może być nieco myląca, gdyż wedle większości przekazów kurhan jest to wielki kopiec ziemi lub kamieni usypany nad szczątkami jakiegoś bohatera, bądź wojownika. W tym wypadku jest to raczej wykuty w skale grobowiec, w którym od wieków składane są urny z prochami wojowników, których chwała i poświęcenie miał im dać możliwość przeistoczenia się w Mzimu, czyli opiekuńczego ducha wioski. Drugim z takich obiektów, jest niezbadany jeszcze chram, wybudowany przez draconów żyjących na wyspie tysiące lat temu. Pozostając opuszczony przez tyle wieków skrywa w sobie tajemnicę Złego Mzimu, czyli nieczystej siły zagrażającej i nieprzychylnie nastawionej w stosunku do całego plemienia. Podczas wyprawy do tego chramu zginąć miał poprzedni wódz Herath, który poświęcił swe życie by pokonać Złego. Jednak poświęcenie to okazało się być daremne.
-Drugim z obiektów, jest nieodkryty jeszcze chram, wybudowany przez draconów żyjących na wyspie tysiące lat temu. Od wieków opuszczony i niezbadany skrywać może wielką tajemnicę, Złego Mzimu, które jest wrogo nastawione dla plemienia.
+<br><center>[[Plik:Lokacja_chram_rudar.jpg|600px|Chram Złego Mzimu]]</center><br>
-<br><center>[[Plik:Lokacja_chram_rudar.jpg|600px]]</center><br>
+<center>''Chram Złego Mzimu''</center><br>
 =Wierzenia=
 [[Plik:Płyta_nagrobna_rudar.jpg|200px|thumb|left|Płyta nagrobna]]
 [[Plik:Bestiariusz_quetzalcoatl.jpg|200px|thumb|right|Pierzasty wąż]]

← poprzednia wersja		Wersja z 19:27, 28 lip 2014
Linia 50:		Linia 50:
	[[Plik:Lokacja_kurhan_Brquti.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kurhan Brquti]]		[[Plik:Lokacja_kurhan_Brquti.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kurhan Brquti]]

		+	Warto wspomnieć też o budowlach które już niekoniecznie wchodzą w skład samej wioski, ale jednak mają istotny wpływ na żyjących tutaj ludzi. Jednym z głównych miejsc kultu, poznanych przez dotychczasowych odkrywców tego miejsca jest Kurhan Brquti. Nazwa jednak może być nieco myląca, gdyż nie jest to wielki kopiec ziemi, ani kamieni usypany nad szczątkami jakiegoś bohatera, ale raczej wykuty w skale grobowiec, w którym od wieków składane są urny z prochami wojowników, których chwała i poświęcenie miał im dać możliwość zostania opiekuńczymi duchami wioski.
		+	Drugim z obiektów, jest nieodkryty jeszcze chram, wybudowany przez draconów żyjących na wyspie tysiące lat temu. Od wieków opuszczony i niezbadany skrywać może wielką tajemnicę, Złego Mzimu, które jest wrogo nastawione dla plemienia.
	<br><center>[[Plik:Lokacja_chram_rudar.jpg\|600px]]</center><br>		<br><center>[[Plik:Lokacja_chram_rudar.jpg\|600px]]</center><br>

@@ Linia 41: / Linia 41: @@
 Otaczająca wioskę gęsta dżungla jest jedną z najpoważniejszych, ale nie jedyną z przeszkód, jakie trzeba pokonać by do niej dotrzeć. Na północny zachód od wioski rozciągają się, bowiem dość niebezpieczne tereny bagniste zamieszkiwane przez groźnych drapieżców, jakimi są wiwerny, krwiopijcy i mombaki, co w połączeniu z hordami nieumarłych nawiedzających te tereny może być wielkim utrudnieniem nawet dla doświadczonych wędrowców. Istnienie tych bagien związane jest z rozlewiskiem tworzonym, przez nieodległy wodospad Yngar. Częste deszcze występujące na tym obszarze jak i liczne strumienie wypływające z naturalnych źródeł płaskowyżu uwarunkowały powstanie sporego, ale jednocześnie niezwykle ujmującego cieku Yngar, który spadając z impetem prawie 20 metrów w dół stworzył idealne warunki, które dały możliwość powstania tych bagien. Jedną z kolejnych przeszkód broniących wioski od północy jest górujący nad dżunglą płaskowyż, przy ścianie, którego ulokowana jest sama wioska. Miejsce to jest, więc punktem łączącym ze sobą trzy całkowicie różne krajobrazy: słoneczny płaskowyż porośnięty nieco rzadszymi lasami, dziewicza dżungla i całkowicie dzikie bagna, pełne pułapek, ukrytych głębin i niebezpiecznych stworzeń czyhających na nieuważnych podróżnych, którzy zdecydują się zapuścić w te rejony. Zdecydowanie łatwiejszą drogą dostania się do wioski jest podróż od strony morza. Lądowanie na plaży w niedalekim sąsiedztwie kamiennego łuku skalnego, zwanego przez niektórych Zakątkiem piratów i późniejsze wyruszenie idealnie na wchód daje największe szanse bezpiecznego dotarcia do Ketulets’h. Te spokojne, słabo uczęszczane wody były jednak kiedyś jednym z niewielu miejsc, które piraci wybierali na punkt zborny, stąd właśnie nazwa zatoki i samego łuku.
 <br><center>[[Plik:Lokacja_zakątek_piratów.jpg|600px|Zakątek piratów]]</center><br>
 =Miejsca szczególne=

@@ Linia 39: / Linia 39: @@
 [[Plik:Lokacja_wodospad_rudar.jpg|200px|thumb|right|Wodospad Yngar]]
-Otaczająca wioskę dżungla jest jedną z największych, ale nie jedyną przeszkodą, jaką trzeba pokonać by do niej dotrzeć. Na północny zachód od wioski rozciągają się bowiem dość niebezpieczne tereny bagniste zamieszkiwane przez groźnych drapieżców jakimi są wiwerny, jak i inne bagienne stworzenia. Powstanie tych bagien związane jest z nieodległym wodospadem Yngar, który tworzony jest przez wody deszczowe spływające z górnych części płaskowyżu przy ścianie którego wybudowana jest sama wioska. Miejsce to jest więc punktem łączącym ze sobą trzy całkowicie różne krajobrazy: słoneczny płaskowyż górujący nad tą częścią dżungli, nieprzebyty las deszczowy i dzikie bagna, pełne pułapek głębin i niebezpiecznych stworzeń czyhających na nieuważnych podróżnych.
+Otaczająca wioskę gęsta dżungla jest jedną z najpoważniejszych, ale nie jedyną z przeszkód, jakie trzeba pokonać by do niej dotrzeć. Na północny zachód od wioski rozciągają się, bowiem dość niebezpieczne tereny bagniste zamieszkiwane przez groźnych drapieżców, jakimi są wiwerny, krwiopijcy i mombaki, co w połączeniu z hordami nieumarłych nawiedzających te tereny może być wielkim utrudnieniem nawet dla doświadczonych wędrowców. Istnienie tych bagien związane jest z rozlewiskiem tworzonym, przez nieodległy wodospad Yngar. Częste deszcze występujące na tym obszarze jak i liczne strumienie wypływające z naturalnych źródeł płaskowyżu uwarunkowały powstanie sporego, ale jednocześnie niezwykle ujmującego cieku Yngar, który spadając z impetem prawie 20 metrów w dół stworzył idealne warunki, które dały możliwość powstania tych bagien. Jedną z kolejnych przeszkód broniących wioski od północy jest górujący nad dżunglą płaskowyż, przy ścianie, którego ulokowana jest sama wioska. Miejsce to jest, więc punktem łączącym ze sobą trzy całkowicie różne krajobrazy: słoneczny płaskowyż porośnięty nieco rzadszymi lasami, dziewicza dżungla i całkowicie dzikie bagna, pełne pułapek, ukrytych głębin i niebezpiecznych stworzeń czyhających na nieuważnych podróżnych, którzy zdecydują się zapuścić w te rejony. Zdecydowanie łatwiejszą drogą dostania się do wioski jest podróż od strony morza. Lądowanie na plaży w niedalekim sąsiedztwie kamiennego łuku skalnego, zwanego przez niektórych Zakątkiem piratów i późniejsze wyruszenie idealnie na wchód daje największe szanse bezpiecznego dotarcia do Ketulets’h. Te spokojne, słabo uczęszczane wody były jednak kiedyś jednym z niewielu miejsc, które piraci wybierali na punkt zborny, stąd właśnie nazwa zatoki i samego łuku.
-Zdecydowanie łatwiejszą drogą dostania się do wioski jest lądowanie na plaży w niedalekim sąsiedztwie kamiennego łuku skalnego, zwanego przez niektórych Zakątkiem piratów. Te spokojne, słabo uczęszczane wody były bowiem jednym z miejsc, które piraci wybierali na punkt zborny lub uzupełniający zapasy.
 <br><center>[[Plik:Lokacja_zakątek_piratów.jpg|600px|Zakątek piratów]]</center><br>

← poprzednia wersja		Wersja z 17:23, 28 lip 2014
Linia 39:		Linia 39:
	[[Plik:Lokacja_wodospad_rudar.jpg\|200px\|thumb\|right\|Wodospad Yngar]]		[[Plik:Lokacja_wodospad_rudar.jpg\|200px\|thumb\|right\|Wodospad Yngar]]

		+	Otaczająca wioskę dżungla jest jedną z największych, ale nie jedyną przeszkodą, jaką trzeba pokonać by do niej dotrzeć. Na północny zachód od wioski rozciągają się bowiem dość niebezpieczne tereny bagniste zamieszkiwane przez groźnych drapieżców jakimi są wiwerny, jak i inne bagienne stworzenia. Powstanie tych bagien związane jest z nieodległym wodospadem Yngar, który tworzony jest przez wody deszczowe spływające z górnych części płaskowyżu przy ścianie którego wybudowana jest sama wioska. Miejsce to jest więc punktem łączącym ze sobą trzy całkowicie różne krajobrazy: słoneczny płaskowyż górujący nad tą częścią dżungli, nieprzebyty las deszczowy i dzikie bagna, pełne pułapek głębin i niebezpiecznych stworzeń czyhających na nieuważnych podróżnych.
		+	Zdecydowanie łatwiejszą drogą dostania się do wioski jest lądowanie na plaży w niedalekim sąsiedztwie kamiennego łuku skalnego, zwanego przez niektórych Zakątkiem piratów. Te spokojne, słabo uczęszczane wody były bowiem jednym z miejsc, które piraci wybierali na punkt zborny lub uzupełniający zapasy.
	<br><center>[[Plik:Lokacja_zakątek_piratów.jpg\|600px\|Zakątek piratów]]</center><br>		<br><center>[[Plik:Lokacja_zakątek_piratów.jpg\|600px\|Zakątek piratów]]</center><br>