Nordowie - Historia wersji

Gunses o 22:53, 16 mar 2017

2017-03-16T22:53:09Z

Gunses o 10:05, 16 mar 2017

2017-03-16T10:05:09Z

Gunses o 22:19, 10 mar 2017

2017-03-10T22:19:13Z

Gunses o 22:06, 10 mar 2017

2017-03-10T22:06:51Z

Gunses o 22:05, 10 mar 2017

2017-03-10T22:05:34Z

Gunses o 22:02, 10 mar 2017

2017-03-10T22:02:48Z

Gunses o 21:58, 10 mar 2017

2017-03-10T21:58:26Z

Gunses o 21:51, 10 mar 2017

2017-03-10T21:51:46Z

Gunses o 21:43, 10 mar 2017

2017-03-10T21:43:12Z

Gunses o 21:41, 10 mar 2017

2017-03-10T21:41:00Z

@@ Linia 104: / Linia 104: @@
 [[Plik:Garhal.jpg|200px|thumb|left|Garhal - założyciel Druidzkiego Kręgu]]
 ===Garhal===
-Szwagier Nimroda, rodziny brat Dalii, człowiek. Przybył wraz z nimi na Numenor. Był on jedynym członkiem wyprawy posiadającym zdolności magiczne i znający się na sztuce czarodziejskiej. Przypisuje mu się legendarne ujarzmienie sztormu podczas podróży na Numenor, co wpłynęło na sposób postrzegania Garhala przez pobratymców, jako wybrańca umiejącego podporządkować sobie naturę. Przez pierwszych kilka lat pozostawał w wiosce rybackiej utworzonej po lądowaniu na wyspie zajmując się leczeniem swego ludu. Wyruszył wraz z Taurorem i Nimrodem na północ, gdzie oddzielił się i wraz ze swym ludem osiadł na zboczach gór Amert. Założył tam pierwszy dom Ludu – schronienie dla osób, u których wykrył potencjał magiczny. Nauczał ich o sferze duszy i duchach przodków oraz oznajmiał prawa rządzące naturą, od żywiołów po zwierzęta i rośliny.
+Szwagier Nimroda, rodziny brat Dalii, człowiek. Przybył wraz z nimi na Numenor. Był on jedynym członkiem wyprawy posiadającym zdolności magiczne i znający się na sztuce czarodziejskiej. Przypisuje mu się legendarne ujarzmienie sztormu podczas podróży na Numenor, co wpłynęło na sposób postrzegania Garhala przez pobratymców, jako wybrańca umiejącego podporządkować sobie naturę. Przez pierwszych kilka lat pozostawał w wiosce rybackiej utworzonej po lądowaniu na wyspie zajmując się leczeniem swego ludu. Wyruszył wraz z Taurorem i Nimrodem na północ, gdzie oddzielił się i wraz ze swym ludem osiadł na zboczach Iglastych Gór. Założył tam pierwszy dom Ludu – schronienie dla osób, u których wykrył potencjał magiczny. Nauczał ich o sferze duszy i duchach przodków oraz oznajmiał prawa rządzące naturą, od żywiołów po zwierzęta i rośliny.
 <br>
 <br>
@@ Linia 180: / Linia 180: @@
 ==Klan Saov==
 [[Plik:Klan_Saov.jpg|200px|thumb|left|Pasterz klanu Saov]]
-Czwarty w kolejności powstały klan na wyspie nazywany jest klanem Pasterzy lub Kręgiem Druidzkim, a zapożyczonym przez lud północy nazewnictwie Saov (elf. Lud). Założycielem klanu był Garhal, szwagier Nimroda, który założył w górach Itharu osadę, znane dzisiaj pod nazwą ruin opactwa Norte Dame. Opactwo zajmowało się opieką nad dziećmi u których stwierdzono talent magiczny. Dzieci te uczono panowania nad swoimi zdolnościami, aby nie stwarzały zagrożenia w ich życiu, a niektóre przyjmowano i uczono. <br>
+Czwarty w kolejności powstały klan na wyspie nazywany jest klanem Pasterzy lub Kręgiem Druidzkim, a zapożyczonym przez lud północy nazewnictwie Saov (elf. Lud). Założycielem klanu był Garhal, szwagier Nimroda, który założył w górach Iglastych osadę, znane dzisiaj pod nazwą ruin opactwa Norte Dame. Opactwo zajmowało się opieką nad dziećmi u których stwierdzono talent magiczny. Dzieci te uczono panowania nad swoimi zdolnościami, aby nie stwarzały zagrożenia w ich życiu, a niektóre przyjmowano i uczono. <br>
 Członków klanu Saove nazywano Saovitami, Decydującymi lub Zaklinaczami słów, ale w obecnych czasach najlepiej do tej kasty pasuje nazwa druidzi. Zajmowali się leczeniem chorób i przygotowywaniem naparów z ziół i wywarów z organów zwierzęcych, mających przynosić specjalne zdolności ich spożywającym. Opactwo było wielokrotnym celem ataków klanów Ungol i Krushak. Ostatecznie zniszczone i spalone ponad sto lat temu opustoszało. Druidzi przenieśli się do lasów i znaleźli schronienie pomiędzy klanem Sindnar i Starszym Ludem. <br>
 Za czasów panowania wampirów w Revar niektórzy z nich zainteresowali się tą rasą. Warto nadmienić, że jeden z Triady Nieśmiertelnych jest saovitaninem, przemienionym przed laty w wampira. Za czasów Zgromadzenia Cienia saovitanini prowadzili proces wyrobu specjalnych masek używanych przez członków Zgromadzenia do zasłaniania twarzy i zmieniania głosu, a także zaklinali medaliony Zgromadzenia i czuwali nad poprawna przemianą kandydatów w wampiry. W czasach Trójprzymierza saovitanie działali w Zamku Czterech Wiatrów zajmując się nowymi kandydatami, a także w Zamku Tysiąca Wież, uczestnicząc w badaniach nad właściwościami magii umysłu. Czasy Łowczych Królewskich i późniejszego chaosu saovitanie znieśli ciężko. Zostali wypędzeni z Revar i ponownie skryli się w lasach, gdzie wspierali leśny lud. Pojawienie się Konkordatu i Plagi, pozwoliło na zjednoczenie się mocno roztopionej struktury klanu. Druidzi ponownie zajęli się wprawami natury i pomocy leśnym stworzeniom. <br>

@@ Linia 24: / Linia 24: @@
 <br>
 <br>
-==Ventepi==
+==Bogowie==
 [[Plik:Ventepi_smocze_dziecię.jpg|150px|thumb|left|''"Ventepi - Smocze Dziecię"'' - malowidło w wielkiej sali klanu Saov, prezentujące północe wyobrażenie Ventepi.]]
 Ventepi, będąca najczęściej wyznawana przez ludy północy, nazywana jest przez nich często Smoczym Dziecięciem. Jako córka boga-smoka Adanosa, sama osiągnęła władzę nad tymi pradawnymi istotami. Wedle legend ludów północy, co cztery lata ujrzeć ją można gdy na wielkim smoku ognistym udaje się od wschodu, wraz ze wschodem słońca, na zachód, ku wiecznej ciemności, aby ze swego smoka razić włócznią, strzałą i piorunem chaos pragnący zawładnąć światem. Nazywana Panią Łowów i Matką Stworzenia - co wskazuje na sile usytuowanie Ventepi jako patronkę myśliwych i pomyślnego polowania, a także za równowagę przyrody, kapryśną i nieodgadnioną, a jednak surową i sprawiedliwą. Północne ludy uważają ją za boginię bezwzględną, nie wahającą się i częstokroć okrutną w dążeniu ku swej misji. Najwyżsi z druidów poznali jej rolę, jaką odegrała w wydarzeniach związanych z napływem demonów na Marant, co utwierdziło ich, że Ventepi jest boginią wymagającą, której należy się lękać. Ventepi wyznają klanu Meglivorn, Rakka, Saov i Sindnar.<br>
 ''"Ventepi najmłodsza z pierwszej trójki bogów nowego porządku. Jest córką samego Adanosa i dziedziczką jego dzieła stworzenia. Urodziła się pośród wielkich lasów, w skromnej chacie jako córka ludzkiej kobiety, zielarki i uzdrowicielki. Matka znając przeznaczenie swej córki nauczyła ją szacunku do działa stworzenia. Sama Ventepi dorastała pod okiem druidów, którzy widzieli w niej jedyną nadzieję dla tego świata. Darzyła miłością każde stworzenie i wszelki twór świata, swą bojaźliwością i pokornością budowała w swym sercu świątynię Adanosa. W przeddzień końca starego świata zjawił się u niej sam Adanos, jej ojciec i objaśnił jej pochodzenie. Przekazał też jej wszelką władzę nad dziełem stworzenia, nad każdą żywą istotą i każdym tworem jakie stworzył na początku świata. Przyjmując we władanie dziedzictwo swego ojca, stała się panią, królową i opiekunką wszelkiego stworzenia, tak rośliny jak i zwierząt, tak lasów jak i gór. Nieba i tego co lata, wody i tego co w nim pływa, ziemi i wszystkiego co ją napełnia. Adanos oddał jej swą boską moc, przykazując jej stać na straży równowagi całego świata, tak ziemskiego jak i równowagi boskiej aby nie dopuściła do zwaśnienia wybrańców bogów. Przez cały świat rozbrzmiewa jej pieśń niosąca chwałę dzieła stworzenia i jego piękna. Słychać ją w trelu ptaków, szalestu wiatru w liściach i trawach, szumie morza i śpiew syren w morskiej głębi. Świętość jej życia stała się natchnieniem dla wierzących. Stała się ona opiekunką wszystkich podróżujących i tych co są daleko od domu, strzeże ich na drogach powrotnych i zachowuje od niebezpieczeństwa. Ukochawszy dzieło stworzenia swego ojca przygląda się mu i obejmuje go swoją troską. Najbardziej ze wszystkich bogów ingeruje w rzeczywistość świata, rozsyłając po świecie swoje sługi - duchy drzew, ziemi i przestworzy oraz zsyłając wizje i prorocze sny swoim wyznawcom."'' '''~ Mitologia Marantu.'''
-==Dagon==
+===Dagon===
 [[Plik: Dagon.jpg|150px|thumb|left|''"Dagon"'' - rycina pochodząca z klanu Ungol, znajdująca się w Forcie Numenoru. Utajniona.]]
 ''- Nie jest umarłym ten, który spoczywa wiekami. Nawet śmierć może umrzeć wraz z mrocznymi eonami.'' - słowa Dagona usłyszane przez Asgera podczas objawiania.<br>
@@ Linia 37: / Linia 38: @@
 Dagon jest jedynym nieznanym bytem uznawanym za boga przez członków klanu Ungol. W kulturze i całym życiu klanu Dagon zajmuje centralne miejsce. Każdy dagonita poddaje się woli kręgu - zgromadzenia w skład którego wchodzą guru sekty, wykonując rozkazy tej kasty bez wahania. Dagonici wierzą, że kiedy na ziemi nadejdzie chaos, ich bóg powstanie z morskich odmętów i zawładnie światem, toteż sieją zamęt w miejscach w których się pojawią. Po wydarzeniach ostatnich lat, kiedy hordy demonów zalały planetę, niektórzy z uczonych zaczęli uznawać możliwość realnego istnienia bytu o mianie Dagon.
-Dagonowi poświęcone jest tylko jedno zwierze - plugawy pająk. Pająk jest też symbolem klanu Ungol.
+Dagonowi poświęcone jest tylko jedno zwierze - plugawy pająk. Pająk jest też symbolem klanu Ungol. <br>
-−
-==Krushak==
-[[Plik: Krushak.png|150px|thumb|left|Medalion znaleziony przez członków klanu Rakka wśród rzeczy rozbitków.]]
-<br>
-<br>
-<br>
-<br>
-<br>
 <br>
 <br>
 <br>
 <br>
 <br>
 <br>
-==Patroni==
+=Przodkowie=
 Gdy minęły lata, a klany uformowały struktury znane nam obecnie, zaczęto coraz częściej wspominać przodków, wojowników i niestrudzonych łowców, świętych mężów i mitycznych wręcz protoplastów. Każdy potrzebuje swojej historii. Historia valfdeńskiego ludu północy była odcięta grubą linią. Po wylądowaniu na plażach Numenoru nikt nie wspominał o tym, co było wcześniej, dlatego ich historia zaczęła się na nowo. Na plażach Numenoru, gdzie jako pierwszy zszedł Tauror.
@@ Linia 61: / Linia 72: @@
 [[Plik:Tauror.jpg|200px|thumb|left|Tauror - założyciel Pierwszego Domu]][[Plik:Balva.jpg|200px|thumb|right|Balva - żona Taurora]]
 ===Tauror===
-Prarojciec nordyckiego ludu Valfden. O jego przeszłości sprzed przybycia na Numenor, dzisiejsze Valfden, wiemy niewiele. Podjął się wyprawy, wraz ze swoją żoną Balvą i braćmi Nimrodem i Fjarnem oraz z bliskimi z pobliskich osad, która przywiodła ich na Numenor, gdzie założyli małą wioskę rybacką. Legendy mówią, że Tauror dostał taki rozkaz od pewnego mężczyzny. Starca o imieniu Runak, który wyglądał jak postarzały o czterdzieści lat Tauror. Nie wiadomo co było powodem porzucenia ojczyzny i wyruszenia przez morze, jednakże czyn ten był poparty przez całą społeczność, która przybyła wraz z nim na statkach. Balva podczas rejsu powiła bliźnięta, dając Taurorowi syna i córkę. Po przybyciu na Numenor zaszła ponownie w ciąże i urodziła kolejnego syna. Zmarła w niedługim czasie po porodzie. <br>
+Prarojciec nordyckiego ludu Valfden. O jego przeszłości sprzed przybycia na Numenor, dzisiejsze Valfden, wiemy niewiele. Podjął się wyprawy, wraz ze swoją żoną Balvą i braćmi Nimrodem i Fjarnem oraz z bliskimi z pobliskich osad, która przywiodła ich na Numenor, gdzie założyli małą wioskę rybacką. Legendy mówią, że Tauror dostał taki rozkaz od pewnego mężczyzny. Starca o imieniu Runak, który wyglądał jak postarzały o czterdzieści lat Tauror. Nie wiadomo co było powodem porzucenia ojczyzny i wyruszenia przez morze, jednakże czyn ten był poparty przez całą społeczność, która przybyła wraz z nim na statkach. Balva podczas rejsu powiła bliźnięta, dając Taurorowi syna i córkę. Po przybyciu na Numenor zaszła ponownie w ciąże i urodziła kolejnego syna. Zmarła w niedługim czasie po porodzie.
 Tauror po odchowaniu dzieci do lat pozwalających na pieszą wędrówkę ruszył wraz z braćmi i swymi ludźmi na północ. Zaszedł wraz z rodziną w dalekie góry, gdzie wzniósł osadę w miejscu zabicia wielkiego niedźwiedzia. Kilka lat później zmarł, zabity w walce z bestiami północy. Schedę po nim objął jego pierworodny syn – Aegon.

@@ Linia 185: / Linia 185: @@
 [[Plik:Klan_Sindnar.jpg|200px|thumb|left|Wojownicza para klanu Sindnar]]
 Dość późno wykształcona społeczność, była szóstym w kolejności z powstałych klanów. Nazywany jest często klanem Szarego Ludu, a w zapożyczonym przez lud północy nazewnictwie Sindnar (maur. Szary Lud). Założycielem klanu był Akasha, mąż Nari, który wraz z ludźmi Nari oraz ocalałymi maurenami i elfami osiedlił się w kniejach  pomiędzy górami Amert a pasmem Itharu. Ludność klanu połączyła najlepsze techniki zróżnicowanych ras, tworzą kastę wszechstronnie wyspecjalizowaną. Klan Sindnar był mocno zamkniętym klanem. <br>
-Członkowie klanu nazywani są Sind, Szarymi Strażnikami lub Szarą Gwardią. Wyspecjalizowani w walce niczym lud pustyni, korzystający z lekkich pancerzy i oręża elfów oraz praktykując siłę ludzi, żyli tylko z tego, co znaleźli w lesie. Walczyli drapieżnikami zbytnio uszczuplającymi inne populacje zwierząt. Bronili puszczy, która stała się ich domem przed zbytnią eksploatacją, również stając przeciw niektórym klanom – zwłaszcza Ungol i Krushak. Blisko związali się ze Starszym Ludem zamieszkującym tereny wyspy. Dla driad, skrzatów, gnomów, centaurów i innych Starszych Ludów pojawienie się klanu Sindnar dało im nadzieję, na przetrwanie w coraz bardziej wykorzystywanym środowisku. Sindnar walczą w bezwzględny lecz prawy sposób z wytworami chaosu, który zagraża wszelkiemu stworzeniu. <br>
+Członkowie klanu nazywani są Sind, Szarymi Strażnikami lub Szarą Gwardią. Wyspecjalizowani w walce niczym lud pustyni, korzystający z lekkich pancerzy i oręża elfów oraz praktykując siłę ludzi, żyli tylko z tego, co znaleźli w lesie. Walczyli z drapieżnikami zbytnio uszczuplającymi inne populacje zwierząt. Bronili puszczy, która stała się ich domem przed zbytnią eksploatacją, również stając przeciw niektórym klanom – zwłaszcza Ungol i Krushak. Blisko związali się ze Starszym Ludem zamieszkującym tereny wyspy. Dla driad, skrzatów, gnomów, centaurów i innych Starszych Ludów pojawienie się klanu Sindnar dało im nadzieję, na przetrwanie w coraz bardziej wykorzystywanym środowisku. Sindnar walczą w bezwzględny lecz prawy sposób z wytworami chaosu, który zagraża wszelkiemu stworzeniu. <br>
 W czasach Zgromadzenia Cienia, Trójprzymierza i Łowczych Królewskich klan Sindnar był mocno skryty w lasach, nie utrzymywał kontaktów z mieszkańcami wyspy. Ten stan zmienił się po powstaniu Konkordatu Puszczy i Kniei, w którym to Szary Lud znalazł swój nowy dom. Członkowie klanu zaczęli nauczać kolejne zastępy leśnych wojowników – nowych członków Szarej Gwardii. Powstanie Konkordatu wiązało się silnie z pojawieniem się Plagi – ewenementu skażenia środowiska i żywych stworzeń płynną czarną rudą. Szara Gwardia za swój cel przyjęła więc także walkę z tym wytworem chaosu.<br>
 Obecnie członkowie klan Sindnar będący w Szarej Gwardii prężnie działają na terenach lasów i puszcz zabezpieczając ogniska Plagi i walcząc z istotami wypaczonymi jej działaniem.<br>

@@ Linia 156: / Linia 156: @@
 Drugi z powstałych klanów na północnej części Valfden, dawnego Numenoru. Nazywany jest klanem Wilka, a w zapożyczonym przez lud północny nazewnictwie Rakka (elf. wilk). Założycielem klanu był Nimrod, który wraz ze swoim ludem osiedlił się w grotach pod wulkanicznymi górami. Szybko zaanektował puszcze i górskie lasy wyspy, uprawiając sztukę łowiecką. Klan Rakka wydawał na świat najlepszych tropicieli i łowców. <br>
 Każdego członka zasłużonego klanu nazywano „rakka” – wilkiem, będącym symbolem łowów i pościgu za zwierzyną. Wyspecjalizowani w swoim fachu mieni kluczowe znaczenie od samego początku – dostarczali mięsa, skór, kłów, pazurów i roślin pozostałym klanom, w zamian za potrzebne i brakujące im towary. Obok myślistwa szybko wykształciły się u nich zdolności handlowe, bardzo potrzebne po przybyciu na Valfden osadników z Marantu, z którymi zaczęli handlować. <br>
-Po nastaniu na ziemiach północy wampirów i powołaniu Sabatu Wampirów Numenoru nawiązano kontakt z myśliwymi z tego klanu. Myśliwi za stosowną opłatę dostarczali do wampirze twierdzy krew, która była niezbędna do egzystencji synów i córek nocy. Stan nie zmienił się po powołaniu Zgromadzenia Cienia, ale w bardzo mocny sposób umocnił się za czasów Trójprzymierza. Jednym z odłamów Trójprzymierza była powołana gildia myśliwych we wzniesionej Ostoi – osadzie położonej u podnóża wampirzego fortu. Myśliwi z rozproszonego klanu Rakka gromadzili się tam chętnie, wznosząc swoje chaty myśliwskie w których zimowali. Szybko osada stała się jednym z najważniejszych punktów społecznych na północy. Więzy klanu rozluźniły się za sprawą ciągnących na północ niezrzeszonych myśliwych, co wpłynęło na rozwój kunsztu, niosąc nowe zdobycze technik łowieckich wzmocnione tradycją północnego ludu. Szczyt świetności myśliwych przypadł na czas istnienia gildii Łowczych Królewskich. Niestety, czas ten nie traw za długo. W kilka lat po dekrecie uwolnienia północ zajęły dziki wampiry, a myśliwi z Revar zwarli się w strukturę klanu wilka i podjęli walkę w roli partyzantki Revar, stając się osławionymi łowcami wampirów. <br>
+Po nastaniu na ziemiach północy wampirów i powołaniu Sabatu Wampirów Numenoru nawiązano kontakt z myśliwymi z tego klanu. Myśliwi za stosowną opłatę dostarczali do wampirzej twierdzy krew, która była niezbędna do egzystencji synów i córek nocy. Stan nie zmienił się po powołaniu Zgromadzenia Cienia, ale w bardzo mocny sposób umocnił się za czasów Trójprzymierza. Jednym z odłamów Trójprzymierza była powołana gildia myśliwych we wzniesionej Ostoi – osadzie położonej u podnóża wampirzego fortu. Myśliwi z rozproszonego klanu Rakka gromadzili się tam chętnie, wznosząc swoje chaty myśliwskie w których zimowali. Szybko osada stała się jednym z najważniejszych punktów społecznych na północy. Więzy klanu rozluźniły się za sprawą ciągnących na północ niezrzeszonych myśliwych, co wpłynęło na rozwój kunsztu, niosąc nowe zdobycze technik łowieckich wzmocnione tradycją północnego ludu. Szczyt świetności myśliwych przypadł na czas istnienia gildii Łowczych Królewskich. Niestety, czas ten nie traw za długo. W kilka lat po dekrecie uwolnienia północ zajęły dziki wampiry, a myśliwi z Revar zwarli się w strukturę klanu wilka i podjęli walkę w roli partyzantki Revar, stając się osławionymi łowcami wampirów. <br>
 Obecnie klan Rakka jest dobrze zorganizowanym zrzeszeniem myśliwych, znających w lasach i górach każdy dukt i szlak. <br>
 <br>

@@ Linia 150: / Linia 150: @@
 Członkowie klanu nazywani są Beornami. Wyspecjalizowani w sztuce walki i kowalstwie, zasłynęli wznosząc górskie kuźnie i wydzierając z ziemi metal na oręż i zbroje. Utrzymywali się głownie z wymiany stworzonej broni i zbroi na potrzebne im towary. Byli wprawnymi myśliwymi, specjalizującymi się w chwytaniu zdobyczy w pułapki. Polowali głównie na niedźwiedzie, behemoty,  cieniostwory, guiralony i wargi. <br>
 Z rozbitków uratowanych przez klan Rakka do klanu Meglivorn przyłączyła się grupa orków i ludzi, wzmacniając klan. W czasie kolonizacji Valfden mieszkańcami Marantu klan był dość rozproszony, zajmujący się głównie wydobyciem metalów i kuciu z nich oręża. Po nastaniu Zgromadzenia Cienia wielu z członków klanu Meglivorn przyłączyło się do Wielkiego Kręgu walczącego z potworami, głównie nieumarłymi i wilkołakami. Zgromadzenie Cienie i Wielki Krąg stały się wyznacznikiem osiągnięcia celu przez członka klanu Czarnego Niedźwiedzia. Czasy Trójprzymierza i wzmocnienie znaczenia  Wielkiego Kręgu wyniosły Beornów do tytułów najlepszych wojowników w walce ze złem. Upadek Trójprzymierza i powstanie w jego miejsce Łowczych Królewskich sprawił, że klan zwarł swoje szyki i skoncentrował się na szkoleniu młodych mężczyzn i kobiet nadal w kierunku walki, wpajając im nauki jakie wyniesiono z komnat ruin opactwa Notre Dame – dawnej siedziby Wielkiego Kręgu. Po nastaniu dzikich wampirów na teranie Północy, klan Meglivorn odznaczył się największym poświęceniem i odwagą, ruszając raz po raz na wroga.<br>
-Obecnie klan Meglivorn jest silną chociaż rozproszoną społecznością północy, wyznając wiarę w odwieczną wojną dobra z chaosem. <br>
+Obecnie klan Meglivorn jest silną, zwartą społecznością północy, wyznając wiarę w odwieczną wojną dobra z chaosem. <br>
 ==Klan Rakka==

@@ Linia 148: / Linia 148: @@
 [[Plik:Klan_Meglivorn.jpg|200px|thumb|left|Wojownicza para klanu Meglivorn]]
 Pierwszy z klanów, będący rdzeniem dla pozostałych. Nazywany jest klanem Czarnego Niedźwiedzia, a w zapożyczonym przez lud północy nazewnictwie Meglivorn (elf. czarny niedźwiedź). Założycielem klanu był Tauror, który wraz z rodziną i swym ludem osiedlił się w północno-wschodniej części gór Itharu. Po czterech latach od powstania, założyciel klanu zginał, a schedę po nim objął jego syn – Aegon. Aegon wprowadził klan w rozkwit, kładąc nacisk na trening siłowy i bojowy. Przekładał strategię nad szybkość i siłę uderzenia. Stał się patronem klanu. <br>
-Członkowi klanu nazywani są Beornami. Wyspecjalizowani w sztuce walki i kowalstwie, zasłynęli wznosząc górskie kuźnie i wydzierając z ziemi metal na oręż i zbroje. Utrzymywali się głownie z wymiany stworzonej broni i zbroi na potrzebne im towary. Byli wprawnymi myśliwymi, specjalizującymi się w chwytaniu zdobyczy w pułapki. Polowali głównie na niedźwiedzie, behemoty,  cieniostwory, guiralony i wargi. <br>
+Członkowie klanu nazywani są Beornami. Wyspecjalizowani w sztuce walki i kowalstwie, zasłynęli wznosząc górskie kuźnie i wydzierając z ziemi metal na oręż i zbroje. Utrzymywali się głownie z wymiany stworzonej broni i zbroi na potrzebne im towary. Byli wprawnymi myśliwymi, specjalizującymi się w chwytaniu zdobyczy w pułapki. Polowali głównie na niedźwiedzie, behemoty,  cieniostwory, guiralony i wargi. <br>
 Z rozbitków uratowanych przez klan Rakka do klanu Meglivorn przyłączyła się grupa orków i ludzi, wzmacniając klan. W czasie kolonizacji Valfden mieszkańcami Marantu klan był dość rozproszony, zajmujący się głównie wydobyciem metalów i kuciu z nich oręża. Po nastaniu Zgromadzenia Cienia wielu z członków klanu Meglivorn przyłączyło się do Wielkiego Kręgu walczącego z potworami, głównie nieumarłymi i wilkołakami. Zgromadzenie Cienie i Wielki Krąg stały się wyznacznikiem osiągnięcia celu przez członka klanu Czarnego Niedźwiedzia. Czasy Trójprzymierza i wzmocnienie znaczenia  Wielkiego Kręgu wyniosły Beornów do tytułów najlepszych wojowników w walce ze złem. Upadek Trójprzymierza i powstanie w jego miejsce Łowczych Królewskich sprawił, że klan zwarł swoje szyki i skoncentrował się na szkoleniu młodych mężczyzn i kobiet nadal w kierunku walki, wpajając im nauki jakie wyniesiono z komnat ruin opactwa Notre Dame – dawnej siedziby Wielkiego Kręgu. Po nastaniu dzikich wampirów na teranie Północy, klan Meglivorn odznaczył się największym poświęceniem i odwagą, ruszając raz po raz na wroga.<br>
 Obecnie klan Meglivorn jest silną chociaż rozproszoną społecznością północy, wyznając wiarę w odwieczną wojną dobra z chaosem. <br>

@@ Linia 136: / Linia 136: @@
 [[Plik:Varrag.jpg|200px|thumb|left|Varrag - założyciel klanu Krushak]]
 ===Varrag===
-Ork, pochodzący z kasty szamanów, przybyły na Numenor wraz z jeńcami z kontynentu. Po nabraniu sił zaczął wraz z pozostałymi orkami wywędrował w górskie ostępy na zachodzie. Powołał tam klan składający się głównie z orków poświęcony starożytnemu bóstwu owej rasy o mianie Krushak. Klan był wrogo nastawiony do wszystkich sąsiednich społeczności, nawiązał jednak znikome kontakty z klanem Ungol, przewodzonym przez guru tamtejszej sekty – Asgera. Klan przez małą ilość kobiet zapadał się, aż półwieku temu słuch o nim zaginął. Nie ma do tej pory informacji o jego losach.
+Ork, pochodzący z kasty szamanów, przybyły na Numenor wraz z jeńcami z kontynentu. Po nabraniu sił wraz z pozostałymi orkami wywędrował w górskie ostępy na zachodzie. Powołał tam klan składający się głównie z orków poświęcony starożytnemu bóstwu owej rasy o mianie Krushak. Klan był wrogo nastawiony do wszystkich sąsiednich społeczności, nawiązał jednak znikome kontakty z klanem Ungol, przewodzonym przez guru tamtejszej sekty – Asgera. Klan przez małą ilość kobiet zapadał się, aż półwieku temu słuch o nim zaginął. Nie ma do tej pory informacji o jego losach.
 <br>
 <br>

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 ==Ventepi==
 [[Plik:Ventepi_smocze_dziecię.jpg|150px|thumb|left|''"Ventepi - Smocze Dziecię"'' - malowidło w wielkiej sali klanu Saov, prezentujące północe wyobrażenie Ventepi.]]
-Ventepi, będąca najczęściej wyznawana przez ludy północy, nazywana jest przez nich często Smoczym Dziecięciem. Jako córka boga-smoka Adanosa, sama osiągnęła władzę nad tymi pradawnymi istotami. Wedle legend ludów północy, co cztery lata ujrzeć ją można gdy na wielkim smoku ognistym udaje się od wschodu, wraz ze wschodem słońca, na zachód, ku wiecznej ciemności, aby ze swego smoka razić włócznią, strzałą i piorunem chaos pragnący zawładnąć światem. Nazywana Panią Łowów i Matką Stworzenia - co wskazuje na sile usytuowanie Ventepi jako patronkę myśliwych i pomyślnego polowania, a także za równowagę przyrody, kapryśną i nieodgadnioną, a jednak surową i sprawiedliwą. Północne ludy uważają ją za boginię bezwzględną, nie wahającą się i częstokroć okrutną w dążeniu do swej misji. Najwyżsi z druidów poznali jej rolę, jaką odegrała w wydarzeniach związanych z napływem demonów na Marant, co utwierdziło ich, że Ventepi jest boginią wymagającą, której należy się lękać. Ventepi wyznają klanu Meglivorn, Rakka, Saov i Sindnar.<br>
+Ventepi, będąca najczęściej wyznawana przez ludy północy, nazywana jest przez nich często Smoczym Dziecięciem. Jako córka boga-smoka Adanosa, sama osiągnęła władzę nad tymi pradawnymi istotami. Wedle legend ludów północy, co cztery lata ujrzeć ją można gdy na wielkim smoku ognistym udaje się od wschodu, wraz ze wschodem słońca, na zachód, ku wiecznej ciemności, aby ze swego smoka razić włócznią, strzałą i piorunem chaos pragnący zawładnąć światem. Nazywana Panią Łowów i Matką Stworzenia - co wskazuje na sile usytuowanie Ventepi jako patronkę myśliwych i pomyślnego polowania, a także za równowagę przyrody, kapryśną i nieodgadnioną, a jednak surową i sprawiedliwą. Północne ludy uważają ją za boginię bezwzględną, nie wahającą się i częstokroć okrutną w dążeniu ku swej misji. Najwyżsi z druidów poznali jej rolę, jaką odegrała w wydarzeniach związanych z napływem demonów na Marant, co utwierdziło ich, że Ventepi jest boginią wymagającą, której należy się lękać. Ventepi wyznają klanu Meglivorn, Rakka, Saov i Sindnar.<br>
 ''"Ventepi najmłodsza z pierwszej trójki bogów nowego porządku. Jest córką samego Adanosa i dziedziczką jego dzieła stworzenia. Urodziła się pośród wielkich lasów, w skromnej chacie jako córka ludzkiej kobiety, zielarki i uzdrowicielki. Matka znając przeznaczenie swej córki nauczyła ją szacunku do działa stworzenia. Sama Ventepi dorastała pod okiem druidów, którzy widzieli w niej jedyną nadzieję dla tego świata. Darzyła miłością każde stworzenie i wszelki twór świata, swą bojaźliwością i pokornością budowała w swym sercu świątynię Adanosa. W przeddzień końca starego świata zjawił się u niej sam Adanos, jej ojciec i objaśnił jej pochodzenie. Przekazał też jej wszelką władzę nad dziełem stworzenia, nad każdą żywą istotą i każdym tworem jakie stworzył na początku świata. Przyjmując we władanie dziedzictwo swego ojca, stała się panią, królową i opiekunką wszelkiego stworzenia, tak rośliny jak i zwierząt, tak lasów jak i gór. Nieba i tego co lata, wody i tego co w nim pływa, ziemi i wszystkiego co ją napełnia. Adanos oddał jej swą boską moc, przykazując jej stać na straży równowagi całego świata, tak ziemskiego jak i równowagi boskiej aby nie dopuściła do zwaśnienia wybrańców bogów. Przez cały świat rozbrzmiewa jej pieśń niosąca chwałę dzieła stworzenia i jego piękna. Słychać ją w trelu ptaków, szalestu wiatru w liściach i trawach, szumie morza i śpiew syren w morskiej głębi. Świętość jej życia stała się natchnieniem dla wierzących. Stała się ona opiekunką wszystkich podróżujących i tych co są daleko od domu, strzeże ich na drogach powrotnych i zachowuje od niebezpieczeństwa. Ukochawszy dzieło stworzenia swego ojca przygląda się mu i obejmuje go swoją troską. Najbardziej ze wszystkich bogów ingeruje w rzeczywistość świata, rozsyłając po świecie swoje sługi - duchy drzew, ziemi i przestworzy oraz zsyłając wizje i prorocze sny swoim wyznawcom."'' '''~ Mitologia Marantu.'''
@@ Linia 68: / Linia 68: @@
 [[Plik:Nirmod_Rakka.jpg|200px|thumb|left|Nimrod - założyciel klanu Wilka]][[Plik:Dalia_Rakka.jpg|150px|thumb|right|Dalia - żona Nimroda]]
 ===Nimrod===
-Rodzony brat Taurora i Fjarna, najstarszy spośród rodzeństwa. Przybył wraz z nimi na Numenor i zasłynął jako żywiciel ludzi. Historia jego życia sprzed przybycia na Numenor jest nieznana. Wiadomo jednak, że był on członkiem gildii myśliwskiej, gdzie nauczył się łowczego rzemiosła. Był niezrównanym łucznikiem, potrafiącym podejść każde stworzenie i ustrzelić je z łuku. Las nie miał dla niego tajemnic, Nimrod czytał w nim jak w otwartej księdze, rozpoznając ślady i tropy. Znał się nie tylko na faunie, ale i na florze. Rozpoznawał rośliny i uczył się je wykorzystywać. W trakcie wędrówki na północ znikał na całe dnie, a wracając przynosił wieści o tym co znajduje się przed nimi oraz co ważniejsze, przynosił ustrzeloną zwierzynę, zapewniając pożywienie swej rodzinie. Po przybyciu na północ, wraz ze swoimi ludźmi osiedlił się w grotach pod górami wulkanicznymi, skąd mogli urządzać polowania na mnogie w tamtych stronach jelenie. Założył tam pierwszy dom myśliwski, zwany klanem Rakka – wilka. Pojął za żonę Dalię, półelfkę przybyłą z nimi z kontynentu. O dzieciach tych dwojga nie wieści.
+Rodzony brat Taurora i Fjarna, najstarszy spośród rodzeństwa. Przybył wraz z nimi na Numenor i zasłynął jako żywiciel ludzi. Historia jego życia sprzed przybycia na Numenor jest nieznana. Wiadomo jednak, że był on członkiem gildii myśliwskiej, gdzie nauczył się łowczego rzemiosła. Był niezrównanym łucznikiem, potrafiącym podejść każde stworzenie i ustrzelić je z łuku. Las nie miał dla niego tajemnic, Nimrod czytał w nim jak w otwartej księdze, rozpoznając ślady i tropy. Znał się nie tylko na faunie, ale i na florze. Rozpoznawał rośliny i uczył się je wykorzystywać. W trakcie wędrówki na północ znikał na całe dnie, a wracając przynosił wieści o tym co znajduje się przed nimi oraz co ważniejsze, przynosił ustrzeloną zwierzynę, zapewniając pożywienie swej rodzinie. Po przybyciu na północ, wraz ze swoimi ludźmi osiedlił się w grotach pod górami wulkanicznymi, skąd mogli urządzać polowania na mnogie w tamtych stronach jelenie. Założył tam pierwszy dom myśliwski, zwany klanem Rakka – wilka. Pojął za żonę Dalię, półelfkę przybyłą z nimi z kontynentu. O dzieciach tych dwojga nie ma wieści.
 <br>
 <br>

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 Kolejnym impulsem w rozwoju klanów była kolonizacja Numenoru, który od tamtego czasu nazwany został Valfden. Wyspa zyskała tysiące mieszkańców, a część z nich, żądna przygód i wyrwania się z życia w mieście, udała się daleko na północ, na powstałe w tamtych rejonach hrabstwo Revar, nadane wampirowi. Srogie warunki Revar, krainy puszcz i gór, nie zniechęciły młodych kobiet i mężczyzn. Na terenach hrabstwa założyli swoje osady i wioski, do których coraz częściej zaglądali ciekawi nowego tubylcy. Klany zbliżyły się do nowych mieszkańców i w szybkim czasie wchłonęły one przybyszów, powiększając swoje społeczności. Świeże spojrzenie na świat niesione jako ogarek oświaty przez przybyszów z Marantu i hrabiego Cadacusa wprowadziło wiedzę i technologię w struktury klanów. Same granice pomiędzy klanami uległy zatarciu, tworząc jeden wspólny lud północy – Nordów. <br>
 Czas rozwoju nie trwał długo, gdyż po kilkunastu latach Północ, zwłaszcza Revar, ogarnął terror szerzony przez wampirzych renegatów, a także dzikie bestii, takie jak wupy i strzygonie. Lud północy nie uległ szerzącemu się złu. Zjednoczył siły, zacieśnił więzi w klanach i podjął samotną walkę z wrogiem, płacąc często najwyższą cenę.
-Do czasów obecnych, z siedmiu, przetrwało pięć klanów, o różnej sile i potencjale. Różniący się swymi patronami, wyznawanymi zasadami, zwyczajami i odmiennymi specjalizacjami. To jednak to je łączy to upór, hardość, honor, umiłowanie poświęcenia za rodzinę, klan, ziemię, a także przeświadczenie o nieustającej wojnie z siłami chaosu.<br>
+Do czasów obecnych, z siedmiu, przetrwało pięć klanów, o różnej sile i potencjale. Różniący się swymi patronami, wyznawanymi zasadami, zwyczajami i odmiennymi specjalizacjami. To jednak co je łączy to upór, hardość, honor, umiłowanie poświęcenia za rodzinę, klan, ziemię, a także przeświadczenie o nieustającej wojnie z siłami chaosu.<br>
 =Wierzenia=
 [[Plik: Filary_patroni.jpg|150px|thumb|left|''Filary Revar'' - regionalna nazwa wykutych w górach Revar posągów.]]Wiara valfdeńskiego ludu północy jest ściśle związana z wiarą w duchy przodków oraz wiarą w siły sprawcze rządzące naturą. Przodkowie dla każdego norda są ważną częścią jego życia, chociaż najczęściej nord nie jest w żaden sposób spokrewniony ze swym mitycznym protoplastą. Przodkowie służą ludowi północy za wzory różnych cnót, walki, sprytu, honoru, męstwa, upartości, odwagi. Do regionalnego panteonu włączonych zostało dziewięć postaci, głównie mężczyzn, które w ścisły sposób wiązały się z historią powstania siedmiu klanów. Po górach półnconego Valfden znajdują się wykute w skale posągi, nazywane przez miejscowych filarami. Nie ma informacji kto jest ich autorem, ani kogo owe posągi, a jest ich na północy dwanaście, przedstawiają. Przez nordycki lud uznawane są za wykute przez pierwszych osadników obrazy swych przywódców, niektórzy uznają je za grobowce Patronów. [[Plik:Opowieści.jpg|200px|thumb|right|''"Nordyckie opowieści"'' - obraz współczesnej malarki z Uniwersytetu w Efehidionie.]]<br>

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 <br>
 [[Plik:Wrak_statku.jpg|200px|thumb|left|Klan Rakka odnajduje rozbitków, wśród których byli Akasha i Varrag.]]
-Przed całe lata klany nie utrzymywały ze sobą żadnych kontaktów. Ich społeczności były zamknięte i odizolowane w swoich osadach. Doprowadziło to do upadku i całkowitego wymarcia dwóch klanów. Nowe tchnienie w życie pozostałych klanów wniosły dwa rozbite na skalistych wybrzeżach statki, a raczej rozbitkowie, których udało się uratować gdy morze wyrzuciło ich na kamieniste plaże zatoki Virben. Statki te wiozły jeńców: ludzi, elfy, orków i maurenów transportowanych przez jaszczuroludzi. Rozbitkowie odnalezieni zostali przez klan Rakka, a po wydobrzeniu rozeszli się w poszukiwaniu innych klanów, niosąc do nich nie tylko nowe idee, ale także nową, świeżą krew – tak potrzebną zamkniętym klanowym społecznością. Pozwoliło to na wzrost siły klanów i wyspecjalizowanie się ich w swych zdolnościach.<br>
+Przed całe lata klany nie utrzymywały ze sobą żadnych kontaktów. Ich społeczności były zamknięte i odizolowane w swoich osadach. Doprowadziło to do upadku i całkowitego wymarcia jednego z klanów. Nowe tchnienie w życie pozostałych klanów wniosły dwa rozbite na skalistych wybrzeżach statki, a raczej rozbitkowie, których udało się uratować gdy morze wyrzuciło ich na kamieniste plaże zatoki Virben. Statki te wiozły jeńców: ludzi, elfy, orków i maurenów transportowanych przez jaszczuroludzi. Rozbitkowie odnalezieni zostali przez klan Rakka, a po wydobrzeniu rozeszli się w poszukiwaniu innych klanów, niosąc do nich nie tylko nowe idee, ale także nową, świeżą krew – tak potrzebną zamkniętym klanowym społecznością. Pozwoliło to na wzrost siły klanów i wyspecjalizowanie się ich w swych zdolnościach.<br>
 <br>
 [[Plik:Nordowie_biesiada.jpg|200px|thumb|right|''"Stypa"'' - obraz zainspirowany wydarzeniami po pogrzebie przywódcy jednego ze starszyzny klanu.]]